الشيخ البهائي العاملي

206

جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى )

صورت نماز باطل نمىشود و به اتمام [ 1 ] بايد رساند . يازدهم : در نماز چهار ركعتى يك ركعت سهواً زياده [ 2 ] كردن به شرط آنكه بعد از ركعت چهارم به‌مقدار تشهّد نَنِشسته باشد ، كه اگر به‌قدر تشهّد نشسته باشد [ 3 ] نماز [ 4 ] او صحيح است [ 5 ] هرچند تشهّد نخوانده باشد . دوازدهم : كلّ نماز را پيش از وقت بجاآوردن خواه عمداً و خواه سهواً . امّا اگر به‌گمان آنكه وقت داخل شده نماز بگزارد و در اثناى نماز وقت داخل شود در اين صورت نماز او صحيح است [ 6 ] . سيزدهم : دانسته در مكان غصبى يا در فرش غصبى يا در جامهء غصبى نماز گزاردن . چهاردهم : در جامه يا بدن نجس [ 7 ] كه پيش از نماز مىدانست كه نجس است و بعد از آن فراموش كرد ، نماز گزاردن . پانزدهم : بىتقيّه [ 8 ] عمداً به‌طريق سنّيان دست در نماز بستن .

--> [ 1 ] احوط اتمام و اعاده است . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] زيادهء ركعت مطلقاً مبطل است ، چه نماز چهار ركعتى ، چه غير آن ، به مقدار تشهّد نشسته‌باشد يا نه ، بلى در چهار ركعتى هرگاه در چهارم به مقدار تشهّد نشسته باشد ، بعضى قائل به صحّت شده‌اند ، مثل آنچه در متن است ، و لكن اقوى بطلان است در آن نيز . ( يزدى ) [ 3 ] آنچه فرموده‌اند مضمون خبر وارد در اين مقام است ، ولى منافى با احتياط نيست ، پس اعادهءنماز را مطلقاً ترك ننمايند . ( دهكردى ، صدر ) [ 4 ] چه نشسته باشد به قدر تشهّد يا ننشسته باشد ، نماز باطل است . ( كوهكمره‌اى ، مازندرانى ، نخجوانى ) [ 5 ] بلكه باطل است . ( خراسانى ) [ 6 ] به شرط آنكه به ظنّ معتبر داخل در نماز شده باشد ، امّا هرگاه به ظنّ غير معتبر باشد بايد اعاده كند . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) * بنابر مشهور . ( كوهكمره‌اى ) [ 7 ] نجاست لباس و بدن موجب اعاده در وقت است مطلقاً ، و امّا قضاء پس چنانچه عالم به‌نجاست بوده و در تطهير آن تقصير نموده ، پس واجب است مانند اداء اعاده ، و اگر تقصير ننموده ، پس واجب نيست ، و لكن احتياط را مهما امكن ترك ننمايد . ( كوهكمره‌اى ) [ 8 ] بنابر احوط . ( خراسانى )